Giriş:
Yeşil tepelerin arasında, çiçek kokulu geniş bir çayır vardı. Bu çayırda Köpük adında sevimli bir kuzu yaşardı. Tüyleri bulut gibi yumuşak, sesi sabah esintisi kadar tatlıydı. Köpük’ün en yakın dostları Çıngıl Keçi, Papatya Ördek ve Uğur Böceği idi. Dört dost her sabah çayırın ortasında buluşur, çimenlerin üstündeki su damlalarını izler, güneşe gülümserdi. Köpük’ün o gün aklında sıcacık bir düşünce vardı. Yumuşacık yün tutamlarıyla düş kurmayı kolaylaştıran küçük bir çember hazırlamak istiyordu.

Gelişme:
Köpük dostlarına seslendi. Bugün çayırda yünlü bir düş çemberi yapalım, dedi. Çıngıl Keçi sevindi. Ben yere düşmüş temiz yün tutamlarını seçerim, dedi. Papatya Ördek, Ben gölcük kıyısındaki parlak taşların yerini gösteririm, diye vakladı. Uğur Böceği de çiçeklerin üstünde gezip en güzel renkleri sayacağını söyledi.

Dört dost işe koyuldu. Köpük, çayırın ortasında yuvarlak bir alan seçti. Çıngıl Keçi, çalılara takılmış tertemiz yün parçalarını özenle topladı. Papatya Ördek, taşları yerinden almadan renklerini gösterdi. Gri taşlar bulutları, bal rengi taşlar güneşi, beyaz taşlar da ay ışığını hatırlatıyordu. Uğur Böceği ise kırmızı, sarı ve mor çiçeklerin arasında dolaşıp renkleri tek tek söyledi.

Sonra yün tutamları çemberin kenarına dizildi. Her yün parçasının yanına bir düşünce kondu. Köpük, Bu parça sakin bir bulut olsun, dedi. Çıngıl Keçi, Bu parça neşeli bir tepe olsun, diye ekledi. Papatya Ördek, Şu parça suyun üstünde süzülen güzel bir yaprak olsun, dedi. Uğur Böceği de en küçük yün tutamına bakıp, Bu da minik bir gülümseme olsun, diye fısıldadı.

Az sonra çayıra yavru hayvanlar geldi. Hepsi çemberin çevresine oturdu. Sırayla gözlerini kapatıp yumuşak yünlere baktıklarında akıllarına gelen güzel düşleri anlattılar. Kimi gökte gezinen bulutları düşündü, kimi çiçeklerle dolu tepeleri, kimi de sakin bir gölcüğü. Her düş dikkatle dinlendi.

Sonuç:
Akşamüstü güneş alçaldı, çayır altın rengine büründü. Köpük Kuzu, dostlarına bakıp mutlu oldu. Bugün yumuşacık yünler, güzel sözlerimizle düş çemberine dönüştü, dedi. Çıngıl Keçi, Papatya Ördek ve Uğur Böceği bu söze sevinçle katıldı.

O günden sonra çayırdaki yavrular, oyun kurarken birbirlerinin düşlerini dinlemeyi öğrendi. Köpük ise her sabah yeni bir çember için sevgiyle düşündü. Çünkü paylaşılan güzel düşler, kalpleri pamuk gibi yumuşatır ve dostluğu büyütürdü.