Giriş:
Yemyeşil bir bahçenin ortasında Gül Yaprak adında konuşan bir gül ağacı yaşardı. Dalları ince, yaprakları parlak, çiçekleri ise sabah gülüşü gibi canlıydı. Gül Yaprak’ın yanında Ulu Çınar, Tatlı Ihlamur ve Nazlı Erik vardı. Dört ağaç her gün güneşe selam verir, kuşların ötüşünü dinler, çocuklara serin gölge sunardı. Gül Yaprak, bahçedeki değişimleri izlemeyi çok severdi. Bir gün, mevsimlerin güzelliğini çocuklara anlatmak için renkli bir çember hazırlamaya karar verdi.

Gelişme:
Gül Yaprak dostlarına seslendi. Bugün bahçemizde dört mevsimi gösteren bir çember yapalım, dedi. Ulu Çınar yapraklarını hışırdattı. Ben ilkbaharı taze yeşil yapraklarla anlatırım, dedi. Tatlı Ihlamur, Ben yazı güzel kokumla ve sarı çiçek yapraklarıyla gösteririm, diye ekledi. Nazlı Erik de sonbahar için turuncu yapraklar bulacağını söyledi. Kış bölümünü ise yerdeki beyaz çakıl taşlarıyla birlikte hazırlamaya karar verdiler.

Önce bahçenin ortasında yuvarlak bir alan seçtiler. Gül Yaprak, çemberin başına pembe çiçek yaprakları yerleştirdi. Bu bölüm ilkbahardı; taze başlangıçları ve neşeli kuş seslerini anlatıyordu. Ulu Çınar yeşil yapraklarını yanına dizdi. Sonra Tatlı Ihlamur, yaz bölümüne mis kokulu sarı yapraklar serpti. Bahçe bir anda sıcak ve aydınlık göründü.

Nazlı Erik, sonbahar bölümüne turuncu ve kızıl yaprakları özenle koydu. En sona da beyaz çakıl taşları yerleştirildi. Gül Yaprak, Bu bölüm kışı anlatır, dedi. Kışta doğa dinlenir ve yeni güzellikler için hazırlanır.

Az sonra çocuklar bahçeye geldi. Çemberi görünce merakla yaklaştılar. Her bölümde durup renkleri saydılar. İlkbaharda tazeliği, yazda neşeyi, sonbaharda değişimi, kışta dinlenmeyi konuştular. Ağaçlar, çocukların dikkatle dinlediğini görünce çok mutlu oldu.

Sonuç:
Akşamüstü güneş alçalırken mevsim çemberi bal rengi ışıkla parladı. Gül Yaprak dostlarına bakıp, Her mevsim kendi güzelliğini getirir, dedi. Ulu Çınar, Tatlı Ihlamur ve Nazlı Erik bu söze yapraklarıyla katıldı.

O günden sonra bahçeye gelen çocuklar, havanın değişmesine daha dikkatli baktı. Çiçeklerin açmasını, yaprakların renklenmesini, doğanın dinlenmesini sevgiyle izlediler. Gül Yaprak ise her mevsim çemberine yeni bir anlam ekledi. Çünkü zamanın her bölümünde fark edilmeyi bekleyen tatlı bir güzellik vardı.