Giriş:
Ormanın güneş gören kıyısında, çiçeklerle dolu yumuşacık bir çayır vardı. Bu çayırda Benek adında sevimli bir böcek yaşardı. Kanatlarının üstünde küçük, yuvarlak benekler bulunurdu. Benek, sabahları yaprakların üstündeki su damlalarını izlemeyi, öğlenleri papatyaların arasında gezinmeyi çok severdi. En yakın dostları Kıvrım Tırtıl, Pati Kaplumbağa ve Gökçe Kelebek idi. Dört arkadaş her gün yeni bir oyun düşünür, çayırdaki güzellikleri birlikte fark ederdi. O sabah Benek’in aklına sayılarla dolu neşeli bir oyun geldi.

Gelişme:
Benek, arkadaşlarını büyük papatyanın yanında topladı. Bugün çayırda sayı yolu yapalım, dedi. Her sayı için doğadan güzel bir işaret seçelim. Kıvrım Tırtıl ince sesiyle, Ben bir sayısı için tek bir uzun yaprak bulurum, dedi. Pati Kaplumbağa, Ben iki sayısı için yan yana duran iki küçük taş gösterebilirim, diye ekledi. Gökçe Kelebek de üç tane mor çiçek bulup kanat çırparak haber vereceğini söyledi.

Dört dost yola koyuldu. Önce tek uzun yaprağı çayırın başına yerleştirdiler. Benek, Bu bir, dedi ve yaprağa sevgiyle baktı. Sonra iki yuvarlak taşı yaprağın yanına dizdiler. Pati Kaplumbağa taşların üstüne basmadan çevresinden dolaştı. Ardından Gökçe Kelebek üç mor çiçeğin üstünde hafifçe süzüldü. Çiçekleri koparmadan, yerlerini gösterdi. Benek çiçeklerin önüne üç küçük çimen parçası koydu.

Sıra dört ve beşe gelince Kıvrım Tırtıl dört sarı yaprağı yan yana dizdi. Pati Kaplumbağa da beş minik kozalak buldu. Kozalakları yıldız biçiminde yerleştirdiler. Sayı yolu tamamlanınca çayırda düzenli ve renkli bir oyun alanı oluştu.

Az sonra yavru hayvanlar çayıra geldi. Minik Tavşan bir yaprağı, iki taşı, üç çiçeği, dört sarı yaprağı ve beş kozalağı sırayla saydı. Sonra herkes kendi sesiyle sayıları tekrar etti. Çayırda tatlı bir sayı şarkısı yükseldi. Benek, arkadaşlarının sabırla ve dikkatle çalıştığını görünce çok mutlu oldu.

Sonuç:
Akşamüstü güneş, çayırı bal rengine boyadı. Benek ve dostları sayı yolunun yanında dinlendi. Kıvrım Tırtıl, Sayılar çayırda saklıymış, dedi. Gökçe Kelebek, Dikkatle bakınca her yerde öğrenilecek bir güzellik var, diye ekledi.

O günden sonra çayıra gelen yavrular, çiçekleri koparmadan, taşları incitmeden, yapraklara özen göstererek saymayı öğrendi. Benek Böcek ise her sabah yeni oyunlar düşündü. Çünkü öğrenmek, sevgiyle ve dostlarla yapılınca en neşeli çayır oyununa dönüşürdü.