Giriş:
Çam kokulu, yemyeşil bir ormanda Badem adında sevimli bir tavşan yaşardı. Badem’in kulakları pamuk gibi yumuşak, bakışları sabah ışığı kadar parlaktı. En yakın arkadaşları Minik Kirpi, Tıkır Sincap ve Cıvıl Kuş idi. Her sabah ormanın açıklığında buluşur, çiçeklere günaydın der, dere kenarında suyun şırıltısını dinlerlerdi. Badem’in aklında o gün çok güzel bir düşünce vardı. Ormandaki yavru hayvanların keyifle yürüyebileceği renkli bir neşe patikası hazırlamak istiyordu.

Gelişme:
Badem düşüncesini arkadaşlarıyla paylaştı. Minik Kirpi hemen gülümsedi. Ben yere düşmüş yaprakları renklerine göre ayırabilirim, dedi. Tıkır Sincap, Ben de kozalakları yan yana dizip patikanın kenarını süslerim, diye ekledi. Cıvıl Kuş ise ince sesiyle, Ben dalların arasından neşeli ezgiler söyleyerek herkese yol gösteririm, dedi.

Dört arkadaş işe koyuldu. Önce orman zemininde yumuşacık bir yol seçtiler. Yol, papatyaların yanından geçiyor, sonra minik derenin kıyısına doğru kıvrılıyordu. Badem, sarı yaprakları güneş gibi dizdi. Minik Kirpi, kırmızı ve turuncu yapraklarla küçük çiçek şekilleri yaptı. Tıkır Sincap, yere düşmüş kozalakları dikkatle yerleştirdi. Cıvıl Kuş da üstlerinde uçarak tatlı bir şarkı söyledi.

Bir süre sonra patika rengârenk oldu. Ormanın içinde sanki küçük bir bayram yolu uzanıyordu. Yavru kaplumbağa Tombik, patikayı görünce yavaş yavaş ilerledi ve yaprak çiçeklerini hayranlıkla izledi. Ardından Benekli Ceylan geldi. İncecik adımlarla kozalakların arasından geçti. Herkes patikada yürürken çevredeki güzellikleri fark etti. Kimi yaprağın biçimine baktı, kimi dere sesini dinledi, kimi de çam kokusunu içine çekti.

Badem, arkadaşlarının emeklerini görünce çok sevindi. Hepimiz farklı bir şey yaptık, ama hepsi bir araya gelince orman daha neşeli oldu, dedi. Minik Kirpi başını salladı. Tıkır Sincap kuyruğunu kabarttı. Cıvıl Kuş da en güzel ezgisini söyledi.

Sonuç:
Akşam güneşi ağaçların arasından süzülürken, neşe patikası altın rengine büründü. Ormandaki hayvanlar Badem ve arkadaşlarına teşekkür etti. Badem’in kalbi sıcacık oldu. Çünkü güzel bir düşünce, dostların yardımıyla herkesin sevincine dönüşmüştü.

O günden sonra ormanda yürüyen her yavru hayvan, etrafına daha dikkatli bakmayı öğrendi. Yaprakların rengine, suyun sesine, kuşların ezgisine kulak verdi. Badem Tavşan ise her sabah patikanın başında gülümseyerek bekledi. Çünkü doğanın güzelliği, sevgiyle fark edilince daha da parlıyordu.