Giriş:
Bir çocuk odasının güneş alan köşesinde, işlemeli bir oyuncak sandığı dururdu. Sandığın içinde Topaç Dede adında tahta bir topaç yaşardı. Üzerinde kırmızı, sarı ve yeşil çizgiler vardı. Yanında Yumuş Ayıcık, Çiçek Bez Bebek, Tıpır Davul ve Minik Küpler bulunurdu. Her biri odanın sessiz saatlerinde tatlı tatlı konuşur, yeni oyunlar düşünürdü. Topaç Dede, dönerken renklerinin birbirine karışıp küçük bir gök çemberi gibi görünmesini çok severdi. O gün arkadaşlarına neşeli bir dönüş gösterisi hazırlamayı istedi.

Gelişme:
Sabah ışığı halının üstüne ince bir yol gibi uzanınca Topaç Dede arkadaşlarına seslendi. Bugün renklerimizi ve seslerimizi bir araya getirelim, dedi. Yumuş Ayıcık minderleri yuvarlak bir alan olacak biçimde dizdi. Çiçek Bez Bebek kurdelelerini özenle yanına koydu. Tıpır Davul, yumuşak vuruşlarla gösteriye ritim tutacağını söyledi. Minik Küpler de renklerine göre sıralanıp küçük bir seyir yeri oluşturdu.

Topaç Dede halının ortasına geçti. Önce yavaşça döndü. Kırmızı çizgisi gül yaprağı gibi, sarı çizgisi güneş gibi, yeşil çizgisi taze yaprak gibi parladı. Tıpır Davul usul usul tıp tıp ses çıkardı. Çiçek Bez Bebek kurdelelerini havada salladı. Yumuş Ayıcık ise sevinçle alkışladı. Minik Küpler, sırayla renk adlarını söyledi: kırmızı, sarı, yeşil, mavi, mor. Oda bir anda küçük bir renk bahçesine benzedi.

Sonra Topaç Dede durdu ve gülümsedi. Şimdi herkes kendi rengini ya da sesini eklesin, dedi. Çiçek Bez Bebek pembe kurdelesini yuvarlak alanın kenarına yerleştirdi. Yumuş Ayıcık kahverengi pati izleri olan minderini getirdi. Tıpır Davul bu kez daha sakin bir ezgi tuttu. Minik Küpler bir araya gelip küçük bir kule yaptı. Kule, renkli bir fener gibi neşeyle duruyordu.

Tam o sırada odaya çocuk geldi. Oyuncaklarını düzenli ve neşeli görünce gülümsedi. Topaç Dede’yi eline aldı, halının ortasında nazikçe döndürdü. Renkler yine birbirine karıştı. Çocuk, Bu topaç döndükçe odam şenleniyor, dedi. Oyuncaklar içlerinden sevindi.

Sonuç:
Akşam olunca çocuk oyuncaklarını özenle sandığa yerleştirdi. Topaç Dede arkadaşlarına baktı. Bugün her birimizin katkısı gösteriyi güzelleştirdi, dedi. Yumuş Ayıcık başını salladı, Çiçek Bez Bebek tatlı tatlı gülümsedi, Tıpır Davul sessizce parladı.

O günden sonra oyuncak sandığında sık sık renkli dönüşler yapılırdı. Kimi zaman kurdeleler yol olur, kimi zaman küpler kuleye dönüşür, kimi zaman davul yumuşacık ezgiler çalardı. Topaç Dede ise her dönüşünde dostlarına şunu hatırlatırdı: Her renk ayrı güzeldir, birlikte dönünce neşe daha da çoğalır.