Giriş:
Bir ormanın ortasında, suyu ışıl ışıl parlayan küçük bir gölcük vardı. Gölcüğün kıyısında Duru adında sevimli bir kaplumbağa yaşardı. Duru ağır ağır yürür, ama her adımında çevresindeki güzellikleri fark ederdi. En yakın dostları Pıtırcık Tavşan, Kıvılcım Sincap ve Lale Kuş idi. Üçü çoğu zaman hızlı hareket eder, Duru ise onlara gülümseyerek, Yavaş bakınca daha çok şey görülür, derdi. Bir sabah Duru, gölcükten çayıra uzanan çiçekli bir zaman yolu hazırlamayı düşündü. Bu yol, dostlarına günün bölümlerini tatlı bir oyunla anlatacaktı.

Gelişme:
Duru dostlarını nilüfer yaprağının yanında topladı. Bugün sabahı, öğleyi ve akşamı renklerle gösterelim, dedi. Pıtırcık Tavşan hemen sevindi. Ben sabah için papatyaları sayarım, dedi. Kıvılcım Sincap, Öğle için güneş gibi sarı yapraklar bulurum, diye ekledi. Lale Kuş da akşamı anlatmak için pembe çiçeklerin yerini göstereceğini söyledi.

Dört dost birlikte yola çıktı. Önce çayın serin kıyısına geldiler. Pıtırcık, yere düşmüş beyaz papatya yapraklarını dikkatle topladı ve yolun başına dizdi. Duru, Bu sabah bölümü, dedi. Sabahlar taze başlar, kuş sesleriyle uyanır. Sonra biraz ilerlediler. Kıvılcım, sarı yaprakları güneş ışığı gibi yan yana yerleştirdi. Duru, Bu öğle bölümü, dedi. Öğle, çalışmak ve oyun oynamak için canlı bir zamandır.

Yolun sonuna yaklaşınca gökyüzü hafifçe pembeleşti. Lale Kuş, dalların altına düşmüş pembe çiçek yapraklarını gösterdi. Duru onları akşam bölümüne özenle dizdi. Akşam, dinlenme ve günün güzelliklerini hatırlama zamanıdır, dedi. Dostları yolun tamamına baktı. Beyaz, sarı ve pembe bölümler, çayırın üstünde yumuşacık bir masal kuşağı gibi uzanıyordu.

Az sonra ormandaki yavru hayvanlar geldi. Her biri yolu sırayla yürüdü. Sabah bölümünde neye sevindiğini, öğle bölümünde ne öğrendiğini, akşam bölümünde hangi güzel anıyı saklayacağını anlattı. Kimse acele etmedi. Her söz dikkatle dinlendi. Duru’nun kalbi sevinçle doldu.

Sonuç:
Gün batarken çiçekli zaman yolu tatlı bir ışıkla parladı. Pıtırcık, Kıvılcım ve Lale Kuş, Duru’ya teşekkür etti. Duru gülümseyerek, Zamanı sevgiyle yaşarsak her bölümünde ayrı bir güzellik buluruz, dedi.

O günden sonra ormandaki dostlar günlerini daha özenli geçirdi. Sabahları umutla uyandılar, öğlenleri neşeyle öğrendiler, akşamları güzel anılarını paylaştılar. Duru Kaplumbağa ise yavaş adımlarıyla herkese şunu hatırlattı: Her an, dikkatle bakınca çiçek açar.