Giriş:
Gecenin lacivert örtüsü göğe serilince yıldızlar tek tek uyanırdı. Göğün en sakin köşesinde Işıkçı adında dost canlısı bir yıldız yaşardı. Işıkçı, parlarken kimseyi rahatsız etmez, ışığını incecik bir gülümseme gibi yeryüzüne gönderirdi. Yanında Ayparıltı, Gümüşçük ve Sıcakkan adlı üç yıldız dostu vardı. Dördü her akşam pencerelere, bahçelere ve uykuya hazırlanan çocuklara bakar, onlara güzel düşler için yumuşak ışıklar yollarını açardı. O gece Işıkçı’nın aklına yepyeni bir oyun geldi. Gökyüzünde düş bahçesi kuracaklardı.

Gelişme:
Işıkçı dostlarına seslendi. Bugün ışıklarımızla çiçekler, yollar ve küçük yapraklar çizelim, dedi. Ayparıltı, Ben çiçeklerin ortasını aydınlatırım, diye sevindi. Gümüşçük, Ben ince yollar yaparım, dedi. Sıcakkan da, Ben bahçenin çevresine sıcak ışık taneleri serperim, diye ekledi.

Yıldızlar göğün geniş yerinde yan yana geldi. Önce Işıkçı, küçük bir ışık çemberi yaptı. Ayparıltı bu çemberin içine yuvarlak çiçekler çizdi. Gümüşçük, çiçeklerin arasından kıvrıla kıvrıla geçen bir yol oluşturdu. Sıcakkan ise yolun kenarlarına minik parıltılar koydu. Gökyüzünde sanki sessiz, ışıklı ve çok sevimli bir bahçe açmıştı.

Aşağıda, köydeki bir evin penceresinde Toprak adında bir çocuk göğe bakıyordu. Işıklı bahçeyi görünce gülümsedi. Annesine, Yıldızlar bu gece göğe çiçek dikmiş gibi, dedi. Sonra kardeşi Yağmur’u çağırdı. İkisi birlikte gökyüzündeki yolu izledi. Toprak, Ben bu yolda yürürsem parlak yaprakları sayarım, dedi. Yağmur da, Ben ışık çiçeklerine iyi geceler derim, diye fısıldadı.

Yıldızlar çocukların bu güzel düşlerini duyunca daha da sevindi. Işıkçı, Her çocuk aynı göğe bakar, ama kalbinde başka bir güzellik büyütür, dedi. Ayparıltı, Gümüşçük ve Sıcakkan bu sözü çok sevdi. Bahçeye bir de gülümseyen küçük bir ay biçimi eklediler.

Sonuç:
Gece ilerledikçe düş bahçesi usul usul parladı. Toprak ve Yağmur tatlı bir uykuya daldı. Işıkçı, dostlarına dönüp, Birlikte kurduğumuz güzellik, başkalarının düşlerine ışık oldu, dedi.

Sabaha doğru yıldızlar dinlenmeye çekildi, ama düş bahçesinin sevinci çocukların yüreğinde kaldı. O günden sonra Işıkçı ve dostları, her gece gökte yeni bir şekil kurdu. Çünkü sevgiyle paylaşılan ışık, en karanlık geceyi bile yumuşacık bir düş yoluna çevirirdi.